Welkom in het e-zine van VIA!
Voor de redactie van het e-zine zit de vakantie erop ... voor jou hopelijk nog niet! Vanaf vandaag is de nieuwsbrief weer trouw om de twee weken op post.
De VIAfoon is binnenkort dan weer aan zijn allerlaatste nummer toe. Heb je iets leuk te vertellen: over je uitwisseling, een voorbije VIA-activiteit of over iets helemaal anders? Slechts één adres: elke [at] VIAvzw [dot] be.
Veel leesplezier! Groetjes van VIA!
VIA stuurt binnenkort een wel heel bijzondere vrijwilliger naar het buitenland. Annick Vanwesenbeeck, die bijna blind is als gevolg van een ingrijpende oogziekte, vertrekt op 18 augustus voor een jaar naar Costa Rica. De 26-jarige afgestudeerde psychologe uit Kalmthout gaat er als vrijwilliger werken in een school voor kinderen met een lichamelijke, visuele of auditieve handicap.

Annick lijdt aan de ziekte van Stargardt, een erfelijke oogaandoening die maakt dat ze stukje bij beetje haar zicht verliest. Statistisch gezien krijgt één op tienduizend mensen Stargardt. Ondanks haar visuele handicap klopte Annick een paar maanden geleden aan bij VIA. Of er geen waterkansje bestond dat zij, net zoals vele andere Vlaamse jongeren, een jaar in het buitenland kon gaan wonen en werken als vrijwilliger.
VIA heeft een uitwisselingsprogramma op maat voor jongeren uit kansengroepen. Dat zijn jongeren die omwille van hun handicap, hun problemen thuis of hun instellingsverleden niet aan vrijwilligerswerk in het buitenland kunnen of durven beginnen. De keuze viel op een EVS-uitwisseling via het Youth in Action-programma in Costa Rica, volledig gesubsidieerd door de Europese Commissie. Annick kwam in aanmerking.
En zo vertrekt de Kalmthoutse volgende dinsdag naar de Costa Ricaanse hoofdstad San José. Annick trekt in bij een gescheiden vrouw, die in het verleden al meermaals onderdak verleende aan buitenlandse vrijwilligers. Ze krijgt er een jaar lang kost en inwoon. Haar werkplek wordt de Centeno Güell-school. Ze zal er lesgeven aan gehandicapte kinderen tussen 7 en 12 jaar. Ook zal ze zelf kunnen ervaren welke verschillen er zijn tussen opgroeien met een visuele handicap in Vlaanderen en Costa Rica. In augustus 2010 keert Annick terug naar huis.
VIA is dringend op zoek naar een nieuwe begeleider voor haar work@world-project op het Boombalfestival. De vorige begeleider zegde in extremis af. Het Boombal-project vindt plaats van 22 augustus tot 4 september op het festivalterrein in Lovendegem.
De vrijwilligers, twaalf in totaal, zijn afkomstig uit Turkije, Tsjechië, polen, Duitsland, België, Spanje, Schotland, Servië en Slovenië. Hun leeftijd varieert van 18 tot 35 jaar. Ze zullen zich bezighouden met de op- en afbouw van de tenten, dansvloeren, decoratie, water en elektriciteit. Tijdens het festival zelf, van donderdag 27 tot zondag 30 augustus, hebben de deelnemers vrijaf. Ze mogen uiteraard wél gratis het festival bezoeken.
Ben jij iemand die zo'n internationale groep in goeie banen kan leiden? Een sociaal beest met een luisterend oor, die niet vies is om zelf zijn handen uit de mouwen te steken? Ben jij bovendien vrij in deze periode? Dan ben jij de geknipte persoon. Twijfel niet! Het wordt een fantastische ervaring. Je verdient er niks mee, maar je hoeft ook geen inschrijvingsgeld te betalen. VIA betaalt ook al je vervoersonkosten volledig terug.
Durf jij de uitdaging aan? Stuur een mailtje naar katrien [at] VIAvzw [dot] be.
In september ontvangt VIA elf nieuwe buitenlandse vrijwilligers uit alle hoeken van de wereld, die het komende jaar aan de slag gaan bij diverse Vlaamse gastorganisaties. Zoals gebruikelijk organiseert VIA een onthaalweekend, waarop de exchangees hun eerste indrukken kunnen opdoen en voorbereid worden op hun uitwisseling. Ook jij bent hierop van harte welkom: omdat het daar tof wordt, omdat jij hen tussen pot en pint misschien wel je eigen VIA-verhaal wil vertellen of omdat je goesting hebt om in de kookpotten te roeren.
Het onthaalweekend vindt plaats van vrijdag 4 tot dinsdag 8 september in jeugdverblijfcentrum Isara in Nieuwpoort. Op dezelfde locatie nodigt VIA op zaterdag 5 september alle vrijwilligers uit voor een evaluatie van hun voorbije STePs- of x-Change-avontuur. Het onthaalweekend zelf zit ietwat anders in elkaar dan de voorbije jaren. De on-arrival training, zoals dat officieel heet, is in handen van Jint. Dat wil zeggen dat er twee vaste trainers gedurende het ganse weekend aanwezig zijn om het programma inhoudelijk voor te bereiden en te begeleiden. Een daarvan is van Jint. De andere is van VIA.
Wat nog ontbreekt, zijn een paar vreemde VIA-vogels die voortdurend Nieuwpoort in- en uitfladderen voor de sfeer, de fun en het verrassingseffect. Bovendien zoekt VIA nog vrijwilligers die veertig hongerige monden willen voeden. Wie wil er gedurende een paar uur, een dag of het volldige weekend deel uitmaken van een keukenploeg die niet enkel de saus maar ook de gemoederen aan het sudderen brengt. Die niet enkel flambeert, maar ook flamboyant is. Die peekes stooft, maar ook eens een pee stooft. Die de niet enkel de cocktail serveert, maar er zelf een deel van is. Kost en inwoon is gratis en voor niks en vriendschap krijg je erbovenop!
Laat het weten aan ann [at] VIAvzw [dot] be en geef meteen ook aan:
• wanneer je arriveert en weer weggaat (je mag ook heel de periode blijven)
• of je met de auto komt of het openbaar vervoer (om te weten of we voor boodschappen van je auto gebruik kunnen maken)
Voortaan beloont VIA vrijwilligers, wanneer ze na de uitwisseling hun evaluatieformulier netjes ingevuld terugbezorgen. Elke maand verloot VIA bioscooptickets onder de respondenten voor een filmvoorstelling in een Kinepoliscomplex naar keuze.
De eerste winnaar is bekend: Kristien Willems ontvangt twee filmkaartjes, omdat ze haar mening gaf over de voorbije work@world-voorbereidingsdag in juni. Veel plezier ermee, Kristien! En aan alle anderen: invullen is de boodschap!
Vanaf deze maand hanteert VIA nieuwe prijzen voor het STePs-programma. Het inschrijvingsgeld is opvallend lager dan voordien en blijft hetzelfde voor alle bestemmingen. Wel is de vliegreis niet langer inbegrepen in de deelnameprijs. Het is de bedoeling dat deelnemers voortaan zelf op zoek gaan naar het goedkoopste ticket. Indien ze dat wensen, kan VIA toch een vlucht boeken. In dat geval wordt een toeslag aangerekend van 100 euro, bovenop de prijs van het ticket.
De nieuwe prijzen:
De persaandacht voor de Vlaamse work@worlds van VIA blijft constant. De voorbije weken kwamen de projecten bij De Bereklauw in Herent, De Kleine Wereldburger in Borgerhout, La Grande Cense in Klabbeek, Kasteel Nieuwenhoven in Sint-Truiden, Ter Dennen in Lanaken en Reggae Geel meermaals aan bod in kranten, op regionale nieuwssites en op de lokale radio en tv. De mooiste voorbeelden (met links) op een rijtje:
Maar ook in het buitenland blijft VIA niet onopgemerkt. VIA-vrijwilligster Yent'l De Nys maakte haar debuut in het Poolse televisiejournaal tijdens haar work@world in een voormalig concentratiekamp. Je kunt het fragment hier bekijken. De reportage over het project komt aan bod vanaf 4 minuten en 50 seconden.
Elisabeth Ovaere arriveert morgen na zes weken India terug naar België. De 25-jarige lerares uit Aalst deed een STePs-uitwisseling in een weeshuis in Mysore. Dit is haar laatste mail naar het thuisfront.
***
Namaste,
Een laatste groet vanuit India want morgen vertrek ik terug naar ons Belgenlandje. Pas vandaag ben ik teruggekeerd naar Bangalore omdat het zo moeilijk afscheid nemen was van het weeshuis. Er komen steeds meer vrijwilligers naar de home om enkele uurtjes door te brengen met de kinderen en zo leer ik ook veel mensen kennen. De laatste dag in Mysore heb ik de 2 500 trappen van Chamundi Hill opgeklommen en afgedaald samen met Felice, een Canadese vrijwiligster. Een veel aangenamere ervaring dan in het eerste weekend, toen ik naar diezelfde plaats gegaan ben per taxi en helemaal alleen. Het was toen ook zondag dus de plaats was er overbevolkt door mensen die in de tempel de goden kwamen eren met bloemenoffers en eten. Deze keer was het dus veel rustiger en kon ik genieten van de prachtige uizichten over Mysore in goed gezelschap. Daarna zijn we een curryschotel gaan eten in een restaurant en naar de kleurrijke overdekte markt geweest. Ondertussen ben ik professional geworden in het afbieden en straatverkopers achter me te laten. Het was echt een zeer aangename dag en ik vertrek dan ook met mooie beelden van Mysore in mijn geheugen geprent.
Deze ochtend zeer vroeg stond er een bende kindjes voor mijn venster te wachten tot ik ging opstaan. Wat niet zo lang duurde omwille van het lawaai dat ze maakten. Voor de laatste keer zongen ze ‘Grauwtje de ezel’, ‘De kikkertjes’, ‘Head-shoulders- knees- and- toes’ ... Enkele van de liedjes die ik hen aanleerde. Spijtig dat jullie het niet kunnen horen want het is echt verbazend hoe goed deze kinderen al in het Nederlands kunnen zingen en ook wel leuk te zien en te horen dat mijn verblijf hier wat achterlaat bij de kinderen. Bij het vertrek van het weeshuis werd er dan ook veel geknuffeld en traantjes weggepinkt.
De laatste week heb ik nog grote frustratie ervaren. Ik kwam er namelijk achter hoe het komt dat er zo weinig spelmateriaal is in de home. Het is niet dat ze geen speelgoed krijgen maar er wordt gewoon geen zorg voor gedragen. Op een dag zag ik een van de kindjes alle puzzelstukken in de vuilbak gooien. Die heb ik gelukkig nog kunnen redden. Ander speelgoed was verspreid geraakt over het weeshuis, op spelkaarten werd gebeten en werden gescheurd … En het ergste van al was dat niemand hier op reageerde en de kinderen hun gang mochten gaan. Dit was me al eerder opgevallen maar nu werd het me precies toch wat te veel. Want je geeft het speelgoed toch aan hen met het gedacht dat ze er lang plezier aan zouden beleven. Ik schreef een superlange brief, 4 bladzijden, naar de manager met mijn frustratie en tips om deze situatie aan te pakken. Want ik ben er van overtuigd dat deze kinderen wel respect kunnen leren hebben voor materialen door samen met hen op te ruimen, duidelijke regels te maken die visueel worden voorgesteld voor de kinderen, door in te grijpen wanneer het misloopt, door speelgoed een vaste plaats te geven.
Die avond ging ik bij Lot, de andere Belgische vrijwilligster, gaan dineren. Ik liet haar de brief lezen en ze herkende dit probleem zelf. Lot is al veel langer in India en kent de Indiërs ondertussen wel al een beetje. Ze maakte het voor mij duidelijk dat dit echt de mentaliteit is van India om ze gewoon te laten doen en dat ze geen belang hechten aan het zorgzaam omgaan met materialen. Alleen al door het vuil op de straten en de manier waarop een verkoopster je koopwaren op de toonbank gooit vertellen je dit. Tegen de tijd dat ik terugkeerde naar de home besefte ik dat dit iets is dat ik niet kan veranderen en dat ik het zal moeten aanvaarden. De brief heb ik niet afgegeven maar heb er wel eventjes over gesproken met de manager. Ze beloofde het speelgoed persoonlijk te bewaren en aan de kinderen te geven wanneer ze kunnen spelen.
De laatste souvenirs kopen en afscheid nemen van nieuwe vrienden. Het is tijd om naar huis te gaan. Zes weken was veel te kort om India te leren kennen. Ik heb dan wel 100redenen om nog eens terug te keren. Maar ik kijk ook wel uit om naar huis te keren naar een zacht bedje en naar mijn Belgische vrienden en familie. Anderzijds heb ik toch ook wel wat schrik hoe ik me in België nu zal voelen. Of er voor mij iets veranderd gaat zijn en hoe ik zal denken over mijn tijd in India. Het was alleszins een ongelooflijk leerrijke ervaring die me voor altijd zal bijblijven.
Enkele redenen waarom je minstens 1 keer in je leven naar India zou moeten gaan.
Er zijn nog zoveel andere redenen, maar na de lange busrit heb ik het wat moeilijk om hier alles neer te schrijven.
Tot in België!
Vele lieve groetjes vanuit India
Elisabeth
VIA zoekt een goeie ziel met een auto, die vier Vlaamse jongeren en hun begeleider in de nacht van donderdag op vrijdag 21 augustus naar de luchthaven van Zaventem wil voeren. De jongeren nemen deel aan een groepsuitwisseling voor jongeren uit kansengroepen in Tenerife. Hun vlucht vertrekt om 6 uur 's ochtends. Maar omdat ze minstens twee uur op voorhand moeten inchecken en er op dat uur geen openbaar vervoer richting Brussel beschikbaar is, zoekt VIA dringend een alternatief.
Dus concreet gezocht: iemand die vijf vrijwilligers om 3 uur 's ochtends van het VIA-kantoor in de Langstraat in Borgerhout naar de luchthaven van Zaventem wil brengen. Kilometers worden uiteraard vergoed en je krijgt de titel van meest verdienstelijke VIA-vrijwilliger van het jaar.
Geef een seintje aan katrien [at] VIAvzw [dot] be.
De zomer is nog niet gedaan en de VIA-zomerflyer is nog niet op. Redenen genoeg om in je agenda te kijken of je binnenkort niet naar een festivalletje in jouw buurt gaat, waar jonge mensen met buitenlandse plannen rondlopen.
VIA heeft een flyer klaar, in het bijzonder gericht op jongeren en studenten, met promo voor x-Change en work@world. Jij kunt hen laten kennismaken met de mogelijkheden die VIA biedt. Nog geen festivalplannen maar wel goesting? Kijk dan eens op www.festivalnoise.be. Let op: VIA mikt niet op de grote festivals die tienduizenden bezoekers lokken (genre Rock Werchter, Sfinks, Marktrock of Pukkelpop). Daar zou je in een mum van tijd misschien wel duizenden flyers kunnen uitdelen, maar die zouden wellicht even snel weer op de grond liggen. Denk dus eerder aan kleine – veelal gratis – festivals met een gerichter publiek.
Flyers nodig? Loop even binnen op het kantoor. Lukt dat niet? Stuur elke [at] VIAvzw [dot] be een mailtje met jouw plannen en zij bezorgt je een pakketje flyers. Bedankt alvast!