18 september 2009
Welkom in het e-zine van VIA!
Binnenkort vinden jullie de aller-aller-allerlaatste VIAfoon in de brievenbus. Een collector's item, want na een 35-jaar-lange carrière als ledenblad van VIA valt dan definitief het doek over deze publicatie. VIA zet de VIAfoon stop om verschillende redenen: een nieuwe opmaak was noodzakelijk, maar zou zo'n (zware) investering wel de moeite waard zijn, want had het e-zine de VIAfoon niet al grotendeels overbodig gemaakt? Alle overwegingen in acht genomen, heeft VIA ervoor gekozen om afscheid te nemen van haar trouwe papieren vriend. Vaarwel VIAfoon!
Nog minder prettig nieuws: onze Sloveense EVS-vrijwilligster Sandra Smiljanic, die sinds februari op het VIA-kantoor werkt, moest deze week onder het mes. Sandra werd geveld door een ernstige keelontsteking toen ze een groepsuitwisseling voor jongeren uit kansengroepen coördineerde in Maaseik. Dokters beslisten dat haar amandelen eruit moesten. Sandra herstelt momenteel bij haar gastmama Anja Pluym in Merksem. VIA hoopt dat ze snel weer de oude is!
Veel leesplezier! Groetjes van VIA!
Inhoud
- VIA-kantoor krijgt facelift op 1 en 2 oktober
- Fiesta Mundial sluit zomerseizoen af
- Doe jouw ding op het Groot Weekend
- Beleef Go Strange achter de schermen
- VIA-vrijwilligster in Klasse voor Leraren
- Cultuurindrukken uit Taiwan
- Kalender
VIA-kantoor krijgt facelift op 1 en 2 oktober
Ben jij een Handige Harry/Harriet? Of iemand met oog voor interieurinrichting? Niks te doen op donderdag 1 en vrijdag 2 oktober? Kom dan mee klussen, verhuizen, prutsen, versleuren, opruimen, inrichten, decoreren, fröbelen, opfleuren, kletsen en lolmaken op het VIA-kantoor. De kantoorruimte in De Shelter is - amper een jaar na de verhuis vanuit de Draakstraat - dringend toe aan een facelift.
Een en ander heeft te maken met het feit dat VIA een deel van haar kantoorruimte heeft afgestaan aan de stad Antwerpen. Daardoor staan alle kasten en bureaus momenteel letterlijk op een hoopje. VIA wil achteraan in het kantoor een aparte archiefruimte maken en ook een gezellige ontvangsthoek voor de bezoekers inrichten. Ook de teamleden krijgen (bijna) allemaal een nieuwe werkplek.
Kom jij meehelpen? Tof! Geef een seintje aan ann [at] VIAvzw [dot] be. Heb je geen tijd om te komen helpen, maar heb je wel nog leuke spulletjes die thuis toch maar in de weg staan? Een mooi sfeerlampje, een oude plant, een prachtig stuk stof, een gezellig zetelbed, een kleurrijke poster ... Dingen waarvan je denkt: die komen nóg beter tot hun recht op het VIA-kantoor? Laat maar weten! En zo groeit het VIA-kantoor uit tot een plek waar vrijwilligers zich echt thuis voelen ...
Fiesta Mundial sluit zomerseizoen af
Elf vrijwilligers uit Spanje, Griekenland, Rusland, de Verenigde Staten, Japan, Ghana, Servië, Italië, Slovakije en Vlaanderen arriveren zondag in Balen. Twee weken lang leven en werken ze als vrijwilliger op het wereldfeest Fiesta Mundial. Het project is de afsluiter van het work@world-zomerseizoen van VIA in Vlaanderen.
VIA stuurt elf internationale vrijwilligers, waarvan de jongste 18 en de oudste 43, naar naar Balen om mee te helpen bij de op- en afbouw van het festival. Van 20 september tot en met 3 oktober verblijven ze in containers op het festivalterrein langs De Keiheuvel in Balen. Ze leggen elektriciteit, regelen de watervoorziening, zetten de tenten recht en zorgen voor de creatieve aankleding.
Fiesta Mundial is een bruisend wereldmuziekfestival dat plaatsvindt van 25 tot 27 september. Dit jaar staan optredens van onder anderen Diego’s Umbrella (VS), Buritaca 200 (Colombia), Terrakota (Portugal) en Café Con Leche (België) op het programma. Je kunt er ook uit de bol gaan op stomende dj-sets, swingende fanfares zien optreden of een filmpje meepikken. Meer info vind je hier.
Doe jouw ding op het Groot Weekend
Neem je agenda en kruis aan: vrijdag 23, zaterdag 24 en zondag 25 oktober 2009. Want dan trekt VIA met zoveel mogelijk toffe mensen naar Nieuwpoort om er drie dagen interculturele fun te beleven. Het maakt niet uit of je het voorbije jaar op uitwisseling ging of tien jaar geleden, of je heel het jaar hebt meegedraaid in de kookploeg of een buitenlandse vrijwilliger in huis nam, of je VIA kent van vroeger of nu op dit moment actief bent binnen een werkgroep: IEDEREEN IS WELKOM!
Het Groot Weekend is er vóór en dóór jou. Jij geeft mee inhoud aan het programma. Jouw inbreng is van kapitaal belang. Zonder jouw ideeën wordt het daar maar een dooie boel in Nieuwpoort. Daarom: overstelp ons met jouw voorstellen! Om al enkele voorbeelden te geven:
- zangstonde rond het kampvuur met internationale liedjes
- verhalenhoek met grappige, vreemde, absurde anekdotes van tijdens je uitwisseling
- fototentoonstelling doorheen heel het gebouw (en het Isara verblijf leent zich daar echt toe!)
- kledingruilwinkeltje met alle kledij die je heel je uitwisselingsjaar niet gemist hebt, of met kledij die je in een zotte bui op je uitwisseling kocht
- "vestiaire populair": feest waarbij iedereen zich kan verkleden met de aanwinsten uit de winkel
- nachtspel in het kader van Halloween (dat die week plaatsvindt)
Het Groot Weekend vindt plaats in jeugdverblijfcentrum Isara, Brugsesteenweg 19 in Nieuwpoort, van vrijdag 17 uur tot zondag 16 uur. Deelname is gratis voor leden. Niet-leden betalen 35 euro.
Beleef Go Strange achter de schermen
Nog een kleine maand en het is Go Strange, het grootste buitenlandevent van Jint voor jongeren in Vlaanderen. VIA is uiteraard van de partij, maar zoekt nog een paar vrijwilligers die andere jongeren willen warm maken met hun uitwisselingsverhaal. Mooie herinneringen aan jouw work@world van deze zomer? Of net terug van een jaartje in het buitenland en nog lang niet uitverteld over die fantantische ervaring? Zin om Go Strange achter de schermen te beleven? Dan zijn wij naar jou op zoek!
Go Strange gaat door op donderdag 15 oktober van 12 tot 20 uur in de Mainhall in Kortrijk. Het evenement wil jongeren informeren over allerlei mogelijkheden om 'vreemd te gaan'. Of het nu over vrijwilligerswerk, een inleefproject, studeren, een stage of werken in het buitenland gaat: alle buitenlandmogelijkheden komen aan bod! En dat in een wervelende mix van workshops, verhalen van diegene die het al deden en een uitgebreide infomarkt.
Ben je vrij die dag? Zie je het helemaal zitten? Stuur dan een mailtje naar elke [at] VIAvzw [dot] be. Vergeet niet: je staat er niet alleen voor. Ook communicatieverantwoordelijke Elke en de Spaanse stagiair Marcos gaan ter plaatse. Het Go Strange-team wacht op jou!
VIA-vrijwilligster in Klasse voor Leraren
Het tijdschrift Klasse voor Leraren laat in zijn septembernummer drie leerkrachten aan het woord die deze zomer op een of andere manier aan vrijwilligerswerk deden. Een van hen is Veerle Deleebeeck. Zij ging met VIA voor twee weken naar Thailand. Ze gaf Engelse les in een lagere school in een klein Thais vissersdorp. Haar verhaal - en dat van de twee andere vrijwillige leraren - lees je hier.
Cultuurindrukken uit Taiwan
Sanne Morsink vertrok in augustus voor een jaar op x-Change naar Taiwan. De 18-jarige Nederlandse werkt er als lerares Engels op een school in Fenglin. Je kunt haar belevenissen volgen op haar blog. Je leest hier een fragment uit haar laatste blog entry.
***
Het eerste dat je opvalt als je in Taiwan aankomt - naast het gestaar omdat je er zo anders uitziet - is het ongelooflijk chaotische verkeer. Het heeft zo weinig regels dat je, als je uit het Westen komt, niet anders kunt denken dan dat het supergevaarlijk is. Er is me wel verteld dat Taiwanezen erg lui zijn, want ze trekken vaak pas op als het licht alweer op rood staat. Bij het oversteken moet je kijken of het licht bij de auto's op groen staat aan de andere kant, en dan nog zijn er altijd auto's die je aan willen rijden omdat ze het rode licht negeren. Op zulke momenten moet je assertief zijn en gewoon doorlopen, dan stoppen ze wel.
Verder zijn scooters hier dus HET vervoersmiddel. Je ziet hele gezinnen met 3 kinderen & hond op 1 scooter zitten, de bestuurder op het puntje van het zitje. Scooters (en de mensen erop) hebben altijd haast. Ze halen van alle kanten in en steken over wanneer ze ergens moeten zijn zelfs als het tweerichtingverkeer is.
Vrouwen hebben altijd op de scooter hun jas verkeerd om aan, met open rits op de rug. Dit omdat ze niet willen dat hun armen bruin worden van de zon. Verder hebben ze een soort kookwanten aan het stuur bevestigd, zodat hun vingers niet bruin worden, en een kapje voor de mond. De lucht in Taiwan is niet erg schoon, de auto's hebben geen uitstootbelasting (of hoe die dingen ook eigelijk gaan in het Westen, daar heb ik niet zo'n verstand van) dus op hete dagen is de smog zo erg dat je hoge gebouwen in de verte niet kunt zien. De mondkapjes houden de gassen niet tegen, maar wel de particles in de lucht, zoals mij verteld is. In ieder geval is het goed voor het stof.
...
Een ander ding dat me opgevallen is, is dus dat probleem met de zon hier. Denk je: ik kom naar een tropisch eiland met veel zon - gemiddelde temperatuur van 33 graden - ik kan wel ff lekker bijbruinen ... nou, fout gedacht. Alle vrouwen doen 's ochtends massa's zonnecrème op, lange mouwen als het kan, want bruin worden is niet mooi. Als je bruin wordt, lijk je arm. Een Afrikaan. Als je wit bent, lijk je op een knappe westerling, en dat willen ze hier allemaal. Het Westen is helemaal hip. Je hebt brillen die je ogen groter laten lijken, contactlenzen die je blauwe ogen geven, en Nivea Lotion die je huid witter maakt. T-shirts met Engelse opdruk is cool, maar het maakt niet uit wat erop staat. Ik zag laatst iemand lopen met "I'm a parking lot. 45 mintes". Taalfouten zijn heel normaal, zo goed zijn ze niet in Engels. Hoewel ze dat al op 3-jarige leeftijd beginnen te leren (dat doe ik dus) kunnen ze het wel een beetje lezen allemaal, maar spreekvaardigheid hebben ze 0 komma 0. Je zou denken dat ze dan die taalfouten wel zien ... maar dat doen ze niet
.
Het leukste vind ik dat de Taiwanese mensen zo vriendelijk zijn. De glimlach is hier het hoogste goed, dat zie je ook in reclames: zelfs als mensen je op je werk uitschelden, je vriendje het uitmaakt en je kleren natregenen, als je dan antwoordt met een glimlach eet je duidelijk het supermarktmerk chips met inktvissnippers. Ze glimlachen dus altijd, en als je terugglimlacht zijn ze daar altijd heel vrolijk over. Ze zijn ook erg gastvrij. Ze voelen zich gelijk betrokken, en vragen waar je vandaan komt, of je al gegeten hebt, zoniet: ga je mee wat eten halen? Slaap je wel goed? Het keerpunt is dat ze ook erg graag roddelen achter je rug om. Als je gulp open staat weet iedereen het, maar zeggen doen ze het niet. Dat moet degene doen die je het beste kent, en die hoort dat dan via via. Als je het direct zou zeggen dan zou je je wel eens kunnen schamen ofzo, en dat willen ze ook niet op hun geweten hebben. Dus op zich is het allemaal ook wel weer goed bedoeld.
De kinderen blijven hier thuis wonen tot zeker hun 20ste, en daten doen ze vanaf die tijd. Dit omdat je rond je 20ste gaat studeren, en dan kom je in aanraking met uitgaan, jongens, en het dragen van een bikini. Ook woon je dan vaak niet meer thuis, dus geen ouders meer om je te verbieden sexy kleren en nagellak te dragen en laat thuis te komen. Financieel zorgen de ouders ook voor hun kinderen tot zeker hun 25ste. In de zomervakanties doen de kinderen dus niks: vrijwilligerswerk of rondhangen ... want werken is niet nodig: geld krijg je van je ouders. Als je begint dan te daten, doe je dat een jaar, en daarna ben je misschien aan seks toe. Zoenen doe je pas na een paar maanden. Anders houdt de relatie geen stand en gaat de jongen naar een ander meisje.
Toen we de Taiwanese volunteers vertelden dat het er in het Westen heel anders aan toe gaat, hadden zij ook hun eerste cultuurshock. Ze vertelden ons dat ze nooit voorlichting gehad hadden en het alleen wisten uit films. Als er een sexy moment in een Westerse film thuis op tv was, en je keek met je ouders, dan ging je discreet even naar de wc. Zoiets wilde je niet samen met je ouders kijken Ook al is het volkomen nep.
...
Het leukste aan Taiwan vind ik denk ik het gebrek aan regels. Je kunt zomaar iemand in een drukke staat een kip zien plukken, het bloed drijft dan naar een putje vlakbij. Je kunt in een normaal straatje bij iemands voordeur zo een fikkie zien branden. Waar niemand op let. En mensen lopen gewoon rond in de meest zweetbevlekte witte hemden of t-shirts, dat kan ze niks schelen. Op hun werk moeten ze er onberispelijk uitzien, maar als ze ' thuis' zijn (dat geldt ook voor door de straat lopen en snel wat op de fruitmarkt halen) dan kunnen ze erbij lopen zoals ze willen. Om een of andere reden vind ik de manier waarop mensen glimlachen, zo sociaal zijn en toch gemakkelijk tussendoor een scheet laten, iets hebben. Het heeft zo zijn eigen charme.
Er zijn natuurlijk ook minder goeie dingen aan het land, zoals de gezondheidszorg die veel slechter geregeld is dan bij ons (een boel kanker en leverfalen, en het water schijnt slecht te zijn). En er is veel babymoord en huiselijk geweld heb ik gehoord. Hier social worker worden is moeilijk en duurt lang. Maar ik heb al drie ambitieuze vrouwen ontmoet die deze studie nu volgen: er is dus hoop.
Kalender
- 19 september: evaluatiedag IVstar (van 11 tot 16.30 uur), afspraak @ Berchem Station
- 20 september: start work@world Fiesta Mundial
- 25, 26 en 27 september: Fiesta Mundial @ Keiheuvel, Balen
- 30 september: infoavond VIA-programma's (van 19 tot 22 uur) @ De Shelter, Borgerhout
- 1 oktober: start Spaanse stagiair @ VIA-kantoor
- 1 en 2 oktober: verhuis-, klus- en decodagen @ VIA-kantoor
- 3 oktober: raad van bestuursvergadering
- 3 oktober: einde work@world Fiesta Mundial
- 9 oktober: volgend e-zine in jouw mailbox
