Welkom in het e-zine van VIA!

Veel leesplezier! Groetjes van VIA!

Inhoud

Noroc!

Nu de herfst definitief zijn intrede doet in Moldova schrijf ik jullie weer.

Ik ben hier nu al meer dan een maand en we zijn begonnen met het maken van mijn registratie in Moldova. Daarvoor moest ik heel wat medische onderzoeken ondergaan. Ik heb alle mogelijek dokters gezien: van gynaecologen tot interniste en van dermatologen tot psychiaters. Voorla die laatste was nogal grappig. Hij vroeg me welke dag we waren en ja daar kon ik natuurlijk niet op antwoorden, ik leef hier van dag tot dag, carpe diam in het kwadraat. Maar hij heeft het me vergeven en ik ben toch psychisch gezond verklaard  Ook het bloed trekken heb ik overleefd. Ik moet eerlijk bekennen dat ik daar niet zo gerust in was, sommige andere vrijwilligers kwamen buiten met blauwe plekken en hadden moeite het bloeden te stelpen, daarenboven ben ik het niet gewoon dat iemand anders dan mijn papa, die dat heel voorzichtig doet,  bloed trekt, maar al bij al viel het heel goed mee! Daarna moest ik in een of ander prehistorische x-ray machine, zoiets vind je in Belgie enkel nog in een museum.

Vorige week heb ik vijf dagen geen elektriciteit gehad in mijn flat. Ik heb gemerkt dat dit vooral nefast is voor de ijskast. Na enkele dagen ontsnapten er mindere aangename geuren. Ook warm water hadden we niet meer, maar gelukkig konden we wat water warmen op het vuur om ons te wassen. Ik heb me wel gerealiseerd dat ik het zo normaal vind om electriciteit te hebben, terwijl dat hier helemaal geen evidentie is. Ik hou mijn hart al vast voor de winter, ik heb gehoord dat het heel erg normaal is om enkele dagen zonder gas te zitten. Ik zal alvast een vooraadje donsdekens inslaan.

Ik ga nog steeds met heel veel plezier naar mijn project. Er is altijd iets te doen en de kinderen zijn nog steeds superlief. Ik ben gisteren met de vijf oudste naar de Notenkraker gaan kijken. Op andere dagen help ik met hun huiswerk en ze hebben mij gevraagd ook te knutselen met de kinderen. Ik heb gezien dat ze dat heel erg leuk vinden, dus ik zal dat regelmatig doen. Voor de rest is tikkertje nog steeds hun nummer 1 en dan weten ze van geen ophouden, zelfs als ik helemaal uitgeput "sunt obosita" (ik ben moe) zeg, is dat voor hen geen argument. Daarom  en eigenlijk gewoon omdat het leuk is, heb ik besloten iets aan mijn conditie te doen en opnieuw te gaan lopen. Ik heb hier mijn gelijke in sport gevonden, de Deense Helene en we zullen  1 of 2 keer per week gaan lopen. Ik denk dat een Romeense versie van "start to Run" hier wel nuttig zou zijn!

Er is hier nog steeds vanalles te doen, vorige week was er een concert van de Duitse ambassade, dit weekend waren er wijnfeesten en woensdag is het de dag van Chisinau. En als er geen gelegenheid is om te feesten, dan maken we er wel een! Je vervelen is hier onmogelijk!!!

Ik word van de computer gesmeten, dus tot de volgende!

Veel liefs uit Chisinau!
Lies