Van bouwvakker tot mannequin werkend aan de vrede.
Een werkkamp in Åland

Met een korte les in aardrijkskunde en geschiedenis zal ik proberen Åland te situeren.
Åland, Oland uitgesproken, is een groep van eilanden ter hoogte van Uppsala (Zweden) en Helsinki (Finland). Het is een gedemilitariseerde Finse provincie met een eigen parlement. De officiële taal is enkel Zweeds.

Het project ging uit van de plaatselijke Emmaüs-afdeling, welke verweven is met het vredesinstituut en andere plaatselijke sociale bewegingen in Åland.
De plaats van het gebeuren was een oude melkerij. Hierin is een tweedehandswinkel met "sorteercenter" en "recyclagecenter" ondergebracht. In deze werkplaatsen wordt aan sociale tewerkstelling gedaan. Dit geeft werk aan vier vluchtelingen uit Iran en Litouwen (die al verschillende jaren in Scandinavië wonen) en twee sociaal achtergestelde personen. Daarnaast hielpen ook nog enkele lokale vrijwilligers mee. Verder bevindt zich in het gebouw nog een (kleine) wereldwinkel, een kunstenatelier en jeugdcafé.

Het werk bestond hoofdzakelijk uit het renoveren van het gebouw. Dit met het oog op de uitbreiding van tweedehandswinkel en sorteercenter.
Met een 12-tal vrijwilligers en onze kampleidster werden we, onder leiding van de "klusjesman(nen)" en een architect, op twee weken tijd volleerde bouwvakkers.

Dat er hier aan doorgedreven recyclage werd gedaan was ook merkbaar bij het bouwen. Met de "minibus" werden op een stort voor bouwmaterialen 'oude' stenen gerecupereerd Deze werden dan later gebruikt om oude openingen te sluiten. Ondertussen waren anderen met zware materialen bezig met het maken van nieuwe openingen of het uitbreken van buizen of zelfs hele muren. Het lawaai van de pneumatische hamer en slijpschijf was door heel het gebouw te horen. En (s)tof dat het was! Waar er niet werd uitgebroken waren anderen ondertussen bezig met het plamuren van de muren.

Per dag werden er een twee- tot drietal personen vrijgesteld van het 'zware werk' om mee te helpen bij het sorteren van de tweedehandskledij. De kledij werd grondig geselecteerd om daarna in de winkel te belanden of om verpakt te worden voor verzending naar o.a. de Baltische staten of Peru.
En op een namiddag was het zover. Met zijn allen vulden we een vrachtwagen tot de nok met "hulpgoederen" voor Litouwen.
De laatste werkdag van het werkkamp was het 'Cultuurnacht' in Mariehamn. Tijdens dit gebeuren organiseert het project jaarlijks een 'tuinfeest' dat zeer hoog aangeschreven staat.
Daarom werd in de tweede helft van het werkkamp naast onze 'kracht' gedurende de dag, s'avonds beroep gedaan op onze 'schoonheid'. Één van de (belangrijkste) momenten gedurende het Emmaus tuinfeest is de 'modeshow'. Daarom wordt elke werkkamper aangemoedigd om één of meerdere malen tweedehandskledij te showen. Hierdoor krijgt de modeshow een internationale dimensie, terwijl de plaatselijke afdeling voor de couleur locale zorgt.

Dit jaar was het succes nog groter dan vorig jaar. Verschillende duizenden personen zijn ernaar komen kijken. En er werden zelfs enkele van de getoonde kledingstukken verkocht. De totale opbrengst van het gebeuren was bestemd voor de aankoop van een busje voor achtergestelde moeders met kinderen in Litouwen.

Op deze manier hebben we samen aan de (kleine) wereldvrede gewerkt en onze internationale (vriendschaps)relaties uitgebreid.

Mark Zimmermann